image

Off to attend baptism of my officemate’s son. We’re running really late. Dang! they already left the church, now hailed a cab we need to get there fast because we’re supposed to be bound for Tagaytay come lunch time. That’s a roughly 3-hour travel by bus.We’ll be joining friends for an overnight swimming.

Oh WHAT A DAY! But I’m happy.,i’m loving the adrenaline rush brought by it. haha! ;-)

Thoughts flood like rainstorm into a lowland village. Wanting to escape, finding ways, seeping through holes. Pen, paper, where are you? Back of an old notebook? yes, that would do. Thoughts slowly flowing, slowly, as i write them all not minding of errors in grammar, no room for second thoughts, just letting it flow. Every release is a relief to the mind and heart. It felt like cleansing, cleansing my inner being.

 

This is my life back then.

 

When pen-paper-coffee were my companions anytime of the day. They fill the gaps when the world seemed to turn its back. When i felt invisible to the people around me. As if im not around. Thoughts built the bridge to this new-found friendship. And they’re not just any kind of bridges, they’re strong, ready to endure rib-tickling laughter, made more to withstand heartaches, pain.

 

Yes, this is my life back then.

 

This friendship filled the empty spaces left by friends who come-and-go. Filled the void of wanting a companion to talk to. And this made me enjoy the single life. It made me understand whats happening around me. It gave me the benefit of deeply understanding myself. That living a single life is not sad or lonely at all. It is not depressing. That being single (since birth) shouldn’t bother someone at the age of 20 or higher. And that friends are just around the corner. That they too have a life of their own, so they might not be around sometimes. And you should not expect that they should make-up for time not spent with you. For in those times you know that they’re happy living their life, you ought to be happy for them too. It also provided me the right mindset to find the logic in the decisions I have taken. This made me see the things I failed to see when im not alone. That in looking deeply into one’s self makes you understand other people too.

 

And yes, this molded a part of who I am now.

 

I have come to understand that I had to go through all that to prepare myself to a life with someone. That in order for me to recognize the treasure brought by love I should first learn to see love in me. That without those moments I may not have seen and feel the joy in being single while feeling the excitement of being in love..with someone..someday. And yet those days of ‘pen-paper-coffee’ friendship I could still enjoy up until now that I am with HIM…my special someone.

 

Writing..yes, this is what you’ve done. What you’ve done to me.

 

I confess im missing you a lot these days. Not because im feeling alone for I am not. I am happy…happily engaged to the one I love. This feeling I have now is perpetual bliss. I wish one day, someday my future kids will build their own friendships with you too while having their friendship with me and my husband-to-be.

 

Honestly I just miss an old friend, who never really left, only waited. :)

 

 

 

-Hazel Pamela-

 

EXTRA NOTES:

I am sending out this message to the cosmic void…

 

‘I hope someone out there is enjoying a friendship as much as or more of what I already have.’

Posted: March 18, 2011 in Uncategorized

free counters

Binondo Chronicles

Posted: March 9, 2011 in Uncategorized

Matagal ko nang binalak bisitahin ang lugar na ito, ngunit sadya yatang di lang ako mapagbigyan ng pagkakataon. Pero nitong Sabado (5 Mar 2011) pinagbigyan din niya ako. AYOS! Winking smile

Saktong alas-onse ng tanghali ang usapan namin ng kaibigan ko na magkita sa Simbahan ng Quiapo. Ako ang Tour Guide sa lakad na ito (dahil ako ang may pakana!) kaya medyo pinaghandaan ko na ang ilang bagay.

Una: Paano pumunta sa Binondo?

Mula sa Simbahan ng Quiapo, sumakay kami ng Jeep papuntang Divisoria tapos bumaba kami sa Abad Santos (bakit doon? sabi ni Manong Driver doon daw eh,lakarin na lang namin). Pagdating sa Abad Santos binaybay namin ang kahabaan ng Reina Regente St. (nakita ko ang 168…mejo kampante pa akong di kami naliligaw).  Isang ginamit kong pangungumbinsi sa sarili ay ang mga nakita kong mala-chinese style na poste ng ilaw doon. Ang linya ko pa, “Malapit na talaga tayo sa Chinatown tingnan mo pati ilaw mukha ng pang-Chinese”. Ganun talaga…kumbinsihin ang sarili.

Photo0045

Pangalawa: Anu-ano ang mga magandang puntahan sa Binondo?

Eto na. Ewan ko ba hindi ko yata masyadong napaghandaan ang lakad na ito kasi puro masarap kainan lang ang laman ng utak ko. Humingi ako ng tips sa ilang kasama, KAINAN din ang sinabi sa akin.hahaha! Kaya hayun marami sa mga nabisita namin ay KAINAN ano pa ba…at ang aba ninyong lingkod siyempre KUMAIN!

Photo0049

 

1st stop: BINONDO CHURCH

Hindi ninyo mamimiss ang simbahan na ito dahil sa laki niya kitang-kita siya kaagad. Feeling ko maswerte ako sa pagbisita sa mga simbahan out of travel curiousity dahil pagdating namin kakatapos lang ng isang kasal. Na-inspire ang lola niyo. Winking smileNagandahan ako sa simbahan, mahilig kasi ako sa mga may "”touch of history” kaya kinuhanan ko ng picture.

Photo0046Photo0068

 

 

2nd stop: TASTY DUMPLINGS

KAINAN NA! Kating-kati akong pumunta dito kasi ayon sa mga

blogs na nabasa ko masarap daw talaga ang pagkain dito. Pangalan palang, TASTY na!

Photo0070

Kaya agad-agad kaming pumasok ng kaibigan ko. Pagpasok pa lang parang simpleng restaurant ang ambiance,malinis, bumabati ang mga staff, at may guard kaya mapapaisip ka…”Mahal kaya pagkain dito”. Kaya orderan na! May DEFAULT QUESTION ako pag kumakain sa bagong lugar…”Anong Bestseller niyo dito?” NEVER FAILS!

Ang Bestseller daw nila ay: DUMPLINGS. Sabi ko nga eh! TASTY DUMPLINGS nga diba? hehehe.

8pcs ng Steamed Dumplings ay P70.00 pero pwede daw half order. So umorder ako ng 4pcs. Bakit? Ayoko mabusog, alam kong marami pa kaming kakainan. Ang kaibigan ko naman umorder ng  Tsay Mah Pao (na mukhang Siopao na mas masarap (tinapay pa lang yun, lalo na yung laman) kung ano yun?Tingnan niyo na lang sa picture kung ano ang hindi mukhang dumpling. Smile Tapos ako lang umorder ng drinks, pagkakita ko ng Soya Milk sa menu yun agad ang inorder. Hindi ko na pinansin kung ano man yung Wintermelon Juice nila.

Eto ang orders namin:

BEFORE

Photo0047

      AFTER!

Photo0048

tasty dumplings OR

Yan ang kinain namin, dito naman sa kaliwa ang Total Bill namin. Para sa akin sulit meal ito.

Dumplings (4pcs)      P35.00  Tsay Mah Pao  (5pcs)  76.00       1 glass of Soya Milk.    28.00 TOTAL                     P139.00

Sa susunod na babalik ako sa Binondo,kakain ulit ako dito.

Tasty Dumplings, Binondo
620 Ongpin St., Binondo
Manila, Metro Manila
Philippines

 

3rd stop: GALA

Nag-ikot ikot muna kami, nagpapababa ng kinain.Kaliwa’t-kanan ang Chinese Drugstores at Chinese Convenience Stores dito. Sinubukan naming pumasok sa isang grocery, wala kaming nabili paglabas. Kung hindi naman Chinese Stores ang makikita mo, tindahan naman ng mga alahas at lucky charms puro bato, crystals, Buddha, tikoy (iba’t-ibang kulay at hugis) at hopia. Meron ding Roasted Ducks, palagay ko Chinese version itong Andok’s at Sr.Pedro. heheh. May nadaanan din kaming nagluluto ng fried siopao. Napansin ko sa Binondo ang daming nagtitinda ng prutas at gulay. Mula sa cauliflower, brocolli, strawberry (3 styropacks @ P100), watermelon, melon, honeydew, sweet potato (kamote na kulay orange ang loob) at marami pang iba.

Photo0072

Masyado akong naaliw sa pagtingin lalo na dito sa mga kamatis.

Dito ko rin sa Binondo nakitang muli ang Plums (P250-300/kilo) na dati naming kinakain sa bahay. Tinanong ako ng kaibigan ko kung ano daw yun. Ang nasabi ko lang, “kung ang grapes ginagawang raisins, ang plums ginagawang prunes”. Magandang description diba? Smile

balimbing

Isa pa palang nakita ko dito ay ang Balimbing. Bata pa yata ako nung huli akong makakita nito. (Photo Courtesy of Pinoy Exchange.com)

 

 

 

4th stop: ANG TUNAY BEEF HOUSE (ATNB)

Muntik ko nang malimutan ito, lista kasi sa utak ang ginawa ko. Buti na lang mahilig kaming magdadaan sa kung saan-saan kaya ng minsang kumanan kami at nakita ko ag sign nila agad-agad kong hinatak ang kaibigan ko papunta dito (kahit mejo busog pa kami). Ayon sa mga blogsites na nabisita ko masarap daw talaga kumain dito, lalo na ang kanilang specialty na BEEF.

Photo0051

Yan ang kanilang menu, sa dami ng pagpipilian ang tagal kong naka-order. Gusto kong i-try lahat (maliban sa Soup #5 at Spicy Froglegs! takot talaga ako sa frogs).

Natatawa kaming magkaibigan kasi pinaupo ko muna si Kuya na nagtatake ng order namin. Ayaw ko lang naman na mapagod siya sa paghihintay eh. O diba concerned lang?

Mababait at hindi mukhang masungit mga crew nila dito. Napansin yata nung isang crew na tanong ako ng tanong ng description ng pagkain sa menu kaya sabi niya makikita ko daw yun dun sa may Cashier. Parang canteen type kasi ang set-up, luto na ang ilang  pagkain. Yung isang serving ng Soup dito ay good for 2 na. dahil busog pa ang kaibigan ko, ako lang ang kumain. Pero hindi soup ang sinubukan ko. Umorder ako ng Kiampung Rice (brown rice ito na malagkit at may roasted peanuts sa ibabaw). Masarap siya. Ang ulam ko? Maoh Tofu ang tanda ko sa pangalan nun. Basta Tofu siya na mejo spicy. Masarap ang tofu nila. Ang kasama ko Pineapple Shake lang ang inorder, busog pa daw talaga siya eh. Para sa list ng menu, natalisod ko ang site na ito ngayon lang, baka makatulong kung sakaling maisip niyong subukan ang ATNB. http://http://foodfor2.com/2006/06/ang-tunay-beef-house-menu.html 

Eto naman ang inorder namin dito sa ATNB:

Photo0056

Photo0057Photo0082[1]Photo0055

Hindi ko rin inubos ang pagkain ko dito, kakain pa kasi ako sa iba eh. So total bill namin P137.00 hindi na masama.

Nalimutan ko palang sabihin, pag-upo mo dito magseserve agad sila ng tea sa baso (which reminds me nung kumain kami nila Angie, Ghed, and Yea sa Ling Nam-ganun din kasi dun).

 

5th stop: Paglabas namin ng ATNB tinanong ko kay Manong Guard kung saan ang ESTERO na kainan. All-smiles niyang tinuro sa amin. Lakad lang pala mula sa ATNB. Nakita ko daw ba ang matandang nakaupo, lumiko daw ako doon tapos direchuhin namin. Pagtapos naming magpasalamat lumakad na kami. Yun lang ang dami palang nakaupo, kaya follow-your-instincts mode si Pamela. Pag liko namin, tumama rin! Hindi halatang may kainan sa loob (sana nakuhanan ko ng picture) pero nung pumasok kami…pila-pila pala dun ng kainan. At oo tama ang informant ko (Ate Mhel!) nasa gilid nga siya ng Estero. Hindi ko na kayang kumain kaya kinuhanan ko na lang ng litrato.

Photo0058

Mukhang masarap kumain dito kahit nasa tabi ng estero dahil fresh at right on the spot pagka-order mo saka nila iluluto yun. Marami rin kumakain. Kunwari dumaan lang kami, ang dulo pala nun ay yung tulay sa Ongpin St.! Ayos!

 

 

 

 

6th stop: DAVID’S TEA HOUSE (dapat), HO-LAND BAKESHOP

Habang naglalakad kami sa kahabaan ng Ongpin St. patingin-tingin ako kapag may lilikuan baka may makita kaming masarap kainan…este maganda puntahan pala.

Photo0050

Nakita namin ito, mukhang bagong hotel. Pero hindi ako sure.

Pagkatapos ay nagpalakad-lakad pa kami. Namataan namin ang David’s Tea House. Kaya lang pagdating doon, ang haba ng pila ng umoorder as in mahaba…hanggang labas ng tindahan. Kaya hindi na kami tumuloy, alas-kwatro na rin kasi pero babalikan ko yun. Dahil pinalagpas namin ang David’s Tea House, nang makita namin ang Ho-Land Bakeshop. Eto na, para akong bumabalik sa kabataan ko kung saan laging may uwing Ho-Land Hopia si Mama o kaya ay Eng Bee Tin. Iba’’t-ibang kulay ng loob, balot, hugis,lasa, bottomline Hopia pa din. Matagal na panahon na nga ang nagdaan kasi dati ang alam ko lang Hopia Monggo, Baboy, Ube, Kundol, Pinya, Buko-Pandan at Macapuno. Ngayon, may LITE versions na ng mga yan para nga naman siguro sa mga health conscious. Dito na kami namili ng pasalubong na Hopia at Chinese delicacies. Mas gusto ko ang hopia dito kasi hindi masyadong matamis kumpara sa Eng Bee Tin. Dahil may naghihintay sa akin sa bahay na sobrang hilig sa hopia, bumili ako ng marami. P40.00/pack ang hopia,kapag LITE P42.00. Napabili din ako ng HAW FLAKES namiss ko ito P16.00 pack of 10’s. Pwede ulit akong maglaro ng “oscha-oschahan”. Winking smile

 

7th stop: SANTO CRISTO DE LONGOS SHRINE

Alam kong hindi dapat matapos ang Binondo Trip namin ng di dumadaan dito at makapagsindi ng kandila. Matatagpuan ito sa San Nicolas St. nasa corner lang ito. Pagkakita namin lapit agad!

Photo0062Photo0059

Ako yung nasa left side (salamat nagka-picture din! kahit nakatalikod)

 

8th stop: LAKAD, LAKAD, LAKAD

May nakita akong isang alley kaya pumasok kami. At ang nakita namin? Gulay ulit, ang cute ng mga pechay dito ang liliit. Meron ding mga Sea Cucumbers sa balde. Ang nakakuha ng pansin ko ay ang tindahang ito:

  Photo0063

Para yang oatmeal cookies pero puro sesame seeds. Hindi siya masyadong matamis, at P30.00/pack ito. Bumili ako ng isa. Masarap siya, o baka sabihin niyo wala naman atang hindi masarap sa akin. Meron din kaya…

Pagtapos dito lumakad pa kami kunwari walang idea kung saan pupunta pero sa gilid ng isip ko gusto ko ng pumunta sa NEW PO-HENG LUMPIA HOUSE! (GUTOM?!)

Umabot ang paglalakad namin sa kabilang dulo, sa may lumang building ng Philtrust Bank. Nagandahan ako sa pwesto niya sa corner kaya kinuhanan ko ng litrato:

Photo0065

Dito ko napansin na pwede pala mag-Pasig River Ferry papuntang Binondo. Tsk, tsk, tsk. Gustong-gusto ko pa naman subukan yun. Next time…next time talaga ito na ang ruta na gagamitin ko. Matagal na ang Pasig River Ferry, pero nalaman ko lang ito 2 years ago ng mag- Luneta-Intramuros walk kami ng isa pang kaibigan ko.

Maraming stations ang ferries dito at fully-operational. To read more, I invite you to visit this blog: http://http://happysole.wordpress.com/2010/02/18/pasig-river-cruise-a-cheap-day-tour/

9th stop: NEW PO-HENG LUMPIA HOUSE (DAPAT!) , UWIAN!

Inabot kami ng almost 6:00PM. Kaya minabuti na naming umuwi, malayo pa kami eh. Mula sa Binondo nag-jeep na kami to Taft para doon na mag-FX to SM Fairview. Para sa akin sulit ang 1st leg ng Binondo Trip. Can’t wait for the next leg! Humahaba na ang listahan ko ng pupuntahan.

Meron akong hindi makakalimutan sa gala na ito, yun ay ang English pala ng Kundol ay WINTERMELON! AYOS! dagdag sa dictionary ko ng KANGKONG- SWAMP CABBAGE/WATER SPINACH, AMPALAYA- BITTER GOURD at marami pang iba.

silencio

Posted: October 1, 2010 in career...karera
Hindi lahat ng saloobin ay buong laya mong ihahayag sa kahit na sino. Bakit? Parang baraha di lahat ng alas ipapakita mo…ilalabas mo. Dahil ang bawat alas na ibaba ay maaaring gamitin laban sa yo.
Nagtatanong ang isip ko. Naisip mo kayang minsan maaaring ipinaririnig lang sayo ang mga nais mong madinig? Ipinapakita ang nais makita?
Hindi lahat ng alas maaring ibaba. Unti-unti lang…
Kaya ko pang manahimik. Nasisiyahan ako sa pananahimik. Pero ang isang tahimik ay nabibingi rin. Pero kailangan manatiling tahimik…hawak ang mga alas…di maaring bitawan. Hawak ng mahigpit…abutin ang mga pangarap. Darating ang panahon mababasag din ang katahimikan…MABABASAG DIN!

Sipping coffee,

I stare out the window

Going through a lot

Trying to clear my mind.

I am but afraid to lose

The dreams we built

I look at a little kid

And imagine seeing my own,

Our own…

What’s worth the price

is always worth the fight,

I said I love you and I swear I STILL DO…i still do.

i feel alone right now, i dont know what hit me but suddenly it felt like the world has turned its back on me.  even the closest of people around me feel like they’re beginning to move away. what have i done? am i just being emotional?

i dont want to cradle this feeling but it seems like its taking the hell out of me.

i want to go to my place of solitude…up there…after a long walk on the way up, i would feel relieved afterwards.

seeing the view, feeling the breeze, the sun, close to nature, close to God.

i can cry my heart out in that instant. feel troubles drift away as tears roll down my cheeks.

this is my place of solitude. the place where even if the whole world turns its back on me, i know i could be assured that HE would’nt.

YOU…where do you go when your lonely?